YENİ YILDA'GİRİŞİMCİ OLMAYA HAZIRIM' DİYEN KADINLARA ÇAĞRI!

Haber
   Türkiye’de 75 milyona yaklaşan nüfusun yarısı kadın ve devre dışı.  Yürüdüğün yol da, okuduğun okul da, yaktığın ışık da, gölgesinde oturduğun ağaçta çalışanın hakkı varken artık dünyayı pencerenden seyretmen olmaz.
   Kendimden anlatma ya başladığım da, kendi kulağıma bile masal kahramanı gibi geliyorum desem bilirim gülersiniz. Yanlış anlaşılmasın ama korkulu bir masalın kahramanıyım ben. Hani şu hep duyduğunuz;
   -Benim zamanım da....diye başlayan ne varsa.....malesef BENİM ZAMANIMDAYDI.
   Benim zamanım da kadın olmak suç gibiydi; 
   Akıllıysan , çok bilmiştin.
   Hakkını istersen, edepsiz.
   Yanlış dersen, küstah.
   Olmaz dersen , geçimsiz
   Dik durursan, kavgacı
   Ekonomik Özgürlük dersen, asi derlerdi bu kız asi
   Güçlüysen, söyleyecek laf bulamazlardı ama fırsat kolladıklarını hep belli ederlerdi.
   Çalışkansan, hırslıydın, oda öyle çok iyi birşey değildi yani.
   Okuyacağım dersen, müneccim başı mı olacaktın. 
   Uzun boyluysan yandın, kısa ırkın aklına gelen her şeydin, ahh bir de güzelsen doğru kocaya, kim uğraşacaktı seninle.
   Liste böyle uzar giderdi...
   Ve... Ben bunların hepsiydim.  
   Çok akıllıydım, çabucacık algılar, çabucacık çözer, başkasının günlerce göremediğini şıp diye görür, yaptığım işi ciddiye bile almazdım.  Hayat benim için koca bir şakaydı ve çok eğleniyordum. Güzel olan herşeye şükreder, hoş olan herşeyi severdim. En çok babamı ve Türkiye'yi severdim ve bu hiç değişmedi.   
   Hiç bir şey için, iç çekmedim, hiç bir hedefim yoktu, biliyor ve inanıyordum ki; bir kez aklıma düşmeye görsün, bir ölüm engel olabilirdi derdim. 9 yaşında ölümden de korkmamayı öğrendim. 
   Anneanne dediğim Nejla teyzenin annesi Tarabya'da hasta yatağında;
   - Ölüm varsa ben yokum, ben varsam ölüm yok ikimiz bir arada olamayacağımıza göre, korkmaya gerek yok demişti. Mantıklı bulmuştum. Namık abiyle balığa çıktığımız da artık denizden de korkmuyordum. 
   Bu ben olduğum için böyleydi ama benim zamanımda kadın olmak zordu. Kadın girişimci olmak mevzuu bile bahis bile olamazdı. Sadece kutsal meslekler vardı bizler için. 
   Doktor, hemşire, öğretmen gibi, araştırmacı, mühendis, olmayı istemek ütopikti ve sadece üniversiteyi ilk 10 içinde kazananların hakkıydı, neden bilmem hepsi atom mühendisi olmak isterlerdi. Halbuki o günlerde ne böyle bir okul vardı, nede böyle bir çalışma alanı. Bunların neresi akıllı der dalgamı geçerdim. 
   Zor günlerdi o günler, iş alanları kısıtlı, imkansızlıkların içinde çırpınıyordu ülkem, borçlardan bahsediyordu tüm gazeteler. Gırgır dergisi vazgeçilmezimdi, o bile tüm komikliklerini para ve borçla ilintilendirirdi, içler acısıydı halimiz, geçiş dönemi diyorlardı ama geçmiyordu bir türlü. 
   Elinde bond çantalı, takım elbiseli adamlara minnetle bakar arkalarından, işleri rast gitsin diye dua ederdim. Onlar kurtaracaktı Türkiye'yi, onlara güveniyordum ama olmuyordu artık ben de bir şey yapmalıydım, kan kardeşimin (o zamanlar modaydı) nişanlısıyla, henüz 16 yaşımdayken ilk firmamı kurma ya karar vermiştim. Yaşın küçük dediler, kafaya koymuştum o halde babamın üzerine olurdu firma ama olurdu işin ucundan tutardım... 1980 öncesiydi firma kurulduğunda. 
   Tüm bunları hemcinslerim için yazdım,  aslında bu bir çağrı. Yine zor günlerdeyiz, ayrıca bu seferki zorluk sadece bize has değil. Dünya bir değişimin, bir dönüşümün bir çıkmazın içinde çırpınıyor. 75 Milyon nüfusun yarısı kadın ve devre dışı.  Artık o ''benim zamanım da''lar bitti. Şimdi herşey daha kolay. 
   Okulunu bitirdin, çocuğunu büyüttün işin ucundan tutma zamanın geldi. Yürüdüğün yol da, okuduğun okul da, yaktığın ışık da, gölgesin de oturduğun ağaç da çalışanın hakkı varken artık dünyayı pencerenden seyretmen olmaz. 
   Gelin birlik olalım, gelin el ele verelim, param yok diyorsan; Devlet destekleri  var, KOGEB, ABİGEM, Kalkınma Ajansları, neredeyse her Bakanlığın Erkek, ya da Kadın Girişimci için, fikri olana, projesi olana ayırdığı fonlar seni bekliyor. 
   Cesaretim var ama bilgim yok diyenlere sınırsız kurslar var, hadi yeni yılda yeni bir karar al çünkü, şimdi memleketimin sana ihtiyacı var!  
   2012 yılı hepimize huzur, barış, sağlık, mutluluk, başarı ve bol para getirsin. ‘Yeni bir başlangıç için yola çıkmaya hazırım ve kadın girişimci olmaya adayım’ dersen ben burada seni bekliyor olacağım.